Ga verder Speel piano
R
E
M
K
O
W
I
N
D
.

Gezien: Concert van Randy Newman 23 oktober 2015

Randy Newman was te gek!
Concertzaal: Grote Zaal Oosterpoort Groningen. Vrijdagavond 23 oktober 2015 zat ik met vriend Henk Mekkring​ traantjes weg te pinken bij de songs van en door Randy himself. Zo mooi. Solo, zingend en pianospelend. Natuurlijk is hij geen topzanger, maar de enorme lappen tekst, de mooie verhalen die daarin liggen, de verrassende songs, zijn unieke manier van begeleiden, het is de moeite waard om te zien, mee te maken. Ik, nuchtere groninger, moest in de eerste helft toch minstens 4 x mijn ogen weer drogen. Wat een lef heeft deze man, die nooit naar platenbonzen heeft geluisterd, maar altijd naar zijn hart, altijd gewoon heeft geschreven wat ie wil schrijven. En hilarisch hoe hij het publiek weet mee te laten zingen: teksten zoals "shame shame shame" of "he's dead". En hoe hij dan tijdens de song ons weer stil krijgt met: "shut up" of een song over zijn 1ste vrouw (I miss you), een song waarover hij opbiechtte dat hij het schreef tijdens zijn tweede huwelijk. ("if I have an idea, I have to write it, but I won't play this song everywhere). Na de pauze moest ik ook bijna huilen - vanwege een rumoerig stel dat naast ons was komen zitten. Ze waren wellicht door de successen van zijn muziek voor Pixar/Disneyfilms met hoge verwachting op dit concert afgekomen maar klaarblijkelijk vonden ze er niks aan. Of ze dachten dat ze naar Randy Crawford gingen? Ik, en met mij alle mensen om me heen, hadden nogal last van het lawaai dat ze maakten terwijl Randy weer een gevoelig nummer inzette. Ik moest me nogal inhouden, ik kan nogal exploderen als ik boos word......uiteindelijk heb ik ze de zaal uitgekregen met het aanbod: 'jullie krijgen een drankje van me als jullie de rest van het concert stil zijn". Toen gaf de dronken man aan dat het ook gewoon niet zijn ding was, en ze gingen weg. Daarna konden wij, een volle zaal vol eensgestemde fans van Randy Newman eindelijk weer ongestoord genieten van de persoon, zijn muziek, zijn energie. Vlak voor een van de laatste songs zei hij nog: "Sorry for the earthquakes, at least you know who's causing". Boeiend vond ik als muzikant ook dat het me opvalt dat hij bijna altijd ergens in zijn begeleiding de melodie die hij zingt verstopt. Meestal in de topline, maar soms ook ergens in een middenstem. Wat een fijn concert! extra weetjes die niet zo relevant zijn: #23 oktober is de geboortedag van een aantal toffe gitaristen: Harry Sacksioni, Teye Wijnterp, Michael Burston (Motörhead)